دانلود جدید ترین ها

دانلود جدیدترین مطالب روز دنیا

سلسله درس های عربی آقای شمسیکلمه ,حافظ ,زبان ,مِنْ ,زبان فارسی ,کلمه مانند




کلمه ,حافظ ,زبان ,مِنْ ,زبان فارسی ,کلمه مانند

  جلسه پنجم       

                                                      «اسم»                                  

  تعریف اسم: اسم كلمه اي است كه براي ناميدن كسي، چيزي، جانداري، كاري و يا

حالتي به كار مي رود و معناي زمان در آن نهفته نيست. مثال: الكتابة، الحُزن، الإیمان

     تَوَکَّلْنا عَلی رَبّ العِبادی:  برپروردگار جهانیان توکّل کردیم          (حافظ)

 راه های شنا ختن اسم                                  

1)وجود «ال» بر سر کلمه. مانند: العلم، القرآن، الله...

دَعِ التکاسُلِ تَغْنََمْ فَقَد جَرَی مَثَلٌ:  کاهلی وتنبلی را رها کن تا سود بری، که ضرب المثلی جاری است.

                                                                                                                            (حافظ)                

2) وجود تنوین«ــــًـــــٍـــــــــٌـ» آخر کلمه. مانند: حقٌ، عفواً، شیءٍ...

فَکَمْبَحْرٍ عمیقٍ مِنْ سواقی:  چه مایه دریاهای ژرف که ازچشمه ها پدید آمده است.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

                                                                                                  (حافظ)   

الصّبرُ مُرٌ وَالعُمرُ فانٍ:  صبر تلخ است و عمر فانی است.

                                                                                                                                      (حافظ)

أنّی رأیْتُ دَهراً مِنْ هِجرِک القیامَة:  از دوری تو روزگار را همچون قیامت دیدم.

                                                                                                                                              (حافظ)

 

1) درمورد « الـ »: به شرطی «الـ» نشانه ی شناختن اسم است که بر سر کلمه باشد و جزء

 کلمه نباشد. بنابراین؛ «الـ» در کلمات ألصَقَ (لصق)، الحقَ (لحق)، الهمَ (لهم)، ألقی

(لقی)...نشانه ی اسم نمی باشند. چون «لـ» مال خود کلمه است و بر سر آن نیامده است.

2) در مورد «الـ » و «تنوین»: این دو نشانه ی اصلی شناختن اسمند، که هرگز باهم دریک

کلمه نمی آیند و اگر بیایند آن کلمه غلط است. مانند: المعلمٌ ← غلط است و درست آن: المعلمُ

یا معلمٌ می باشد.

 

3) هر کلمه ای که در زبان فارسی اسم است در زبان عربی هم اسم است. مانند: حسین، کتاب...

 

وَ عِلْمُ اللّهِ حَسْبی مِنْ سؤالی: وَ دانایی خدای، مرا، دراین دانشی که دارم بسنده است.                                                                                                                                                                                                                                                    (حافظ)   

یعنی اگر در زبان فارسی از ما پرسیده شود، اسم این شخص یا شیء چیست؟ در پاسخ

 می گوییم؛ اسمش مثلاً؛ دیوار است یا ...، این کلمات درعربی هم اسمند. مانند: دیوار ← جدار،

تخته سیاه ← سبّورة، چراغ ← مصباح، دانش آموز ← طالب و تلمیذ و..........

 

کلمه ,حافظ ,زبان ,مِنْ ,زبان فارسی ,کلمه مانند

سلسله درس های عربی آقای شمسی



منبع : عربـــــــی شیرین است.سلسله درس های عربی آقای شمسی
برچسب ها : کلمه ,حافظ ,زبان ,مِنْ ,زبان فارسی ,کلمه مانند


مطالب مرتبط